تو بمان

از هر باد و طوفان بگذری

جای خراش هتک شده روی صورت

سیلی به جا مانده

خراش زخمینه ات را در دنیا

به جا خواهد گذاشت

در این سفره پراز جان و نعمت

تکیبر پر فریادت خواهم بود

تو برای همیشه بمان

تا جای پای زمین خورده ام را

ببینی

خالی که از لبانت ربودم

اشتیاقی برای زنده ماندنت بود

تا جهان و عالم ببیند

ترا با همه وجود

دوست خواهم شد

در رسالتی دیرینه

کودکی شیرین لبی برای

بازی ها خواهم بود

تا مرا بهتر بدانی

چیستم و که بودم

ترا برای زیستن خواهشی پر معنا

خواهم بود

بپذر که ما هم با همه وجود

در کنارت باشیم