بعد از سیر شدن
میفهمیم گرسنه ایم
به آتش که میرسیم
با آب بازی می کنیم
تا گمان ها خاموش شوند
تازه از خود میگذریم به اول پله هم نمی رسیم
تاج بر سر میگذاریم
غرور پدر و مادر و فرزندانمان را از ما میگیرد
عمر اینچنین می گذرد
هرچه دارد از آن میگذرد
به حق میرسد زبان باز میکند
ناحق زیر پا له می شود
زندگی همان در تنفس نفس کیشدن است
اگر بگذا ریم