ویرگول
ورودثبت نام
هیچ
هیچمرد متاهلی هستم از تبار حرفها های ناگفته
هیچ
هیچ
خواندن ۱ دقیقه·۵ سال پیش

تقدیم به شاعر احمد عزیزی

اگر پلک مبارک ستاره ای در اشک ماه آب دیده روان و پیدا گردد غنچه ای شکوفا خواهد گشت تا سراسیمه بودن را به رخ نیلگون خورشید روزها بنمایاند

شک و تردیدی نیست از جان گشته تا مجال

رویش نگاه‌ را به تصویر حوضی کوچک بنشاند

تاریخ کوچه مردان و زنان التماس است که از خواهش تمدنی برای کشف شهود از خود به جا می گذارند

طفل این ماجرا از غیب نان و آب بدست خواهد آورد کوشش همان آفرینش زیستن هاست که در شکوه اش استوار می ماند

جهان به گرد خود نچرخد تا اقتدار خدا در آن نباشد این رسم موجودات است نه دست ادمیت در آن باشد

خجلم از این همه فریاد کجا بودم درد هایت روسفید خواهند کرد در ستوه لبیک وار خانه کشف و شهود با ما باش در تکلم گفتگوی دو نفره بودنت آرامش واژگان آسمانی ات خواهد بود که زمین زبان بر ویرایش بودنت عاجز نوشتن بر وجودت باشد

احمد عزیزی کلامت زیبا مانده است همیشه

در انتظار کلماتت خواهیم بود تا بیایی

ببینمت تو را خواهم دید

۲
۰
هیچ
هیچ
مرد متاهلی هستم از تبار حرفها های ناگفته
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید