ویرگول
ورودثبت نام
هیچ
هیچمرد متاهلی هستم از تبار حرفها های ناگفته
هیچ
هیچ
خواندن ۱ دقیقه·۵ سال پیش

ترمه کجا رفت


سازم به صدای ناز شکست

دردانه حلقه به حلقه شد و رفت

سیاه با سفید در هم شد

چه ماند از تار و صدا و آن همه ساز

دف و تنبک و ستار و سنتور م رفت

درویشان حلقه ز دوست مددجویند به جان جهان بگویید ذکرها شان کجا رفت

گنبد مسجد ما همان نور الی نور باشد

که بر اذان ها جویا و گویا شد و رفت

ستودنی شدن نه به تالار بود

از رهن گلوی خشک و خیس مان رد شد و رفت

تاب ندا رفته زکجا بند بر گرفت و رفت

هوش زن هوشیاری پند گیرد

ما که از خود جداییم عقل مان کجا رفت

بگو ببین و بخوان

ترمه روشن دست به خود می نازد

دانی ز دست و کوی خوبانمان به همگان

لطفی نمود و رفت

جایگاه فطرت ما از جان جدا شد

زگهواره هر چی رخت جستیم

در آن تکاپوی مان رد شد و رفت

زین جستجوی اذیت از زبان فرا رفته نماند

بگرد گرد همان نور شمع ها به روشنی

رفته

زبانمان به خوبی و ز بد بودکجا رفت

مسیر اگر مسیر نباشد

پله در پله از خان همه پل ها به بالا و پایین زد و رفت

نوشته جان نوشته ام نباشد

رجوع کن به هستی زبال و جشمه و گل

به بهارستان نشست و رفت

بیا ما را ببین هر چه برفتیم باز بارمان همانی بود که برما گذشت

جواب همان سوالی باشد

که بر ما بگذشت و رفت

بی ریا باش چشم ذلال باش

تا زهر گره ای بسته باز شود

هر آنچه شدیم همانا بر همگان

گذشت و رفت



۸
۱
هیچ
هیچ
مرد متاهلی هستم از تبار حرفها های ناگفته
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید