تنها حرفی که روی زبانم
امروز هست
اول خدا رو شکر
دوم چرا دنیا با ادمااااااا
غول شدن
همه جا از سر همدیگه
دارن بالا میرن
حالا تاکجا اخرش چی میشه
چه می دانیم ایا
ختم جاده های خسته میشیم
یا از قله غرور مان بالا و پایین
می رویم
تا روزگارمان بگذرد
خواسته هر جایی باشد
خودش را میخواهد بداند
رسم زیستن این بود
خدا تمام خلقتش را
دوست دارد
اما ما چی
باید از روی پله ها انقدر با
دست و پا بگذاریم
تا به مراد مان حاصل
شویم
بقیه این ماجرا دستانتان را می بوسد
با صراحت بگویید
چه می شود
بگوووووووو