از خودم جدا می شوم
حساس تر از حوض ماهی
که نه آب دارد. و نه ماهی
دور ش تاب میخورم
تا همه بگذرند
خسته نمی شوم
مانده به تکه نگاهی
در آبشار حقیقت
فکر رها میکنم
میگذرد
می مانم
تا ابد آنقدر برود و بیایید
آشنای همان اتفاقی
که در راه است
میدانم که میگذرد
