ویرگول
ورودثبت نام
هیچ
هیچمرد متاهلی هستم از تبار حرفها های ناگفته
هیچ
هیچ
خواندن ۱ دقیقه·۴ سال پیش

تازه کلامی از یک سرنوشت طولانی

در جستجوی بال پر کشیده غول کار هنر مندانه ای نیست بدنبال لو رفتن افکار خودت باش تا حریص خاطره درد ناک هر زخم ناشایسته ای نباشید

ستارگان گمشده در آستین خلوت کوچه تمدن خواستار رویش تکراری حادثه ها شدند

زحمت این نبود هر خطوطی برای جاده شدن حرکتی از نو آغازین میخواست تا در دامنه باشکوه ریزش صورت به خاک مالیده سر سوزن خالی رشد مان به حالت آمدن خواسته می شد

پندار داری مثل مورچگان می ماند تا خودت در غریه آن راه پیما گسترانه شدنت را در قاب خنده روای و روایت نکنی هیچ مداری تا ابد ترا برای خواهش به تمنا داری ایجازت نمی کند بستگی به پیمودن راهی داشت که ما برای جاه و رسیدن به هر مقامی تلاش رو در رویی با همگان در این تکرار داشته ایم

به اقسمت آخرین کلام اگه خوب خاطرات را

برگ برگ به همه حکایت نامه ها برایش تبصره بخوانی قدرت نوشتاری ات بار گرانی برای دیدار تازه نو نوشتاری خواهی داشت

این همان نتیجه کلام خواهد شد

ما در گرو هر نقطه و دایره ای به هم رسیدنمان هم آنش شد تا عبرت برما نازل گرددززز

این روش از گفتن اشتباهی قد الم نخواهد نمود ما در آتشفشان آنقدر ذوب دیده شدیم

تا گداخته شدنمان را بر حبس هر اندیشه ای روزنه ای را بر هم روایت نمودیم

حال از آینده هر چه بخواهید بدستان تان روییده خواهد شد

زیاد به سختی راه قدم اندیشه نکنید

راهی که خواستار آن همه خستگی باشید بر

چهر ها یتان پدیدار خواهد شد

ما را منیت ها جدا کنید تا شروع شوید


ا

۳
۰
هیچ
هیچ
مرد متاهلی هستم از تبار حرفها های ناگفته
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید