تا به حال
خودم را هبچ جایی چاپ نکردم
هر چه توشتم
از روزها و شب ها بود
که گذشت
اهل دعوا هم نبودم
به همه احترام می گذاشتم
با زمان با لحظه ها و همه دوست بودیم
غرورمان سر به زیر بودن بود
پرنده را در پرواز
انسانیت را در کوششَ و نلاش
و به مهربانی حیوانات را
نوازش می کردیم
که حالمان بهتر می شد
شعر می گفتیم و داد می زدیم
شاعران را دوست می داریم
حال به اینه نگاه میکنم
خودم را مثل دانه دانه برف
سفید میبینم
از دنیا گذشت کردیم
تا به سرگذشت رسیدیم
م