نو یسنده ماهری نیستم
به جز چند غلط
حرفی برای گفتن ندارم
همه به مرز دیوانگی ام اعتراف کردند
حرف حرف را زاییده خودش میداند
چرت و پرت نمیگویم
قلم دستانم پر از جوهر مشکی و خاکستری
می شوند
در حال و هوای اندیشه ام
نامم را هیچ گذاشتم
نه شعر و نه شاعرم
بگو چه هستم
نگو چه بودم
فقط به همه سطرهای سفید
بگو چه بودم
چون پر از غلط املایی ام
و نویسنده نشدم
در خیالم پر از پرداز است
