غول بی شاخ دم شده ام
چراغ علا الدین دیگر ما را روشن نمیکند
اشتباه کردم
سندباد شدم
خدایا کودکی ام را برگردان
میخواهم بی گناه بمیرم
چقدر گفتن حقیقت سخت است
در بی باوری تنهایم گذاشتند
وهیچ امدنی نجاتم نمیدهد
بگذار پرنده بی گناه در آسمان باشم
فردا زمان شاکی میشود
افترا بس است
میخواهم جنگ در زمین نباشد
راه بروم تکه ابری پیدا کنم
باران باشم
بگذار با تنهایی ها راه بروم
و در این دنیای پر ار حرف
بی زبان باشم
