نانوشتن های پر رو شده از مغز
در تکرار ترین حادثه اجق وجق
سلول به هم پیوسته رگ های
در حاشیه رود چشمانت
زبان زده حلول سال شد
وما در آن میکده کوزه شکن
خرامان خرامان ستودن سنگ فرش زمان شدیم
در این جرات گاه پست خلبانی آسوده
رفتاری برای تکرارمان بودیم حال از ما
چه خواهد ماند زجر نامه ای زنبور زده
بر نیشان حادثه منقار هوا می کردیم
بادکنک های باد شده
از مرز گلو تا حنجره ها ادامه داشت
تا شدیم انسان پای از پای خطا درازتر کردیم
خوشمان به هوش مصنوعی گره خورد
تا بیایند انانی که قرارشان سیصد و 13 نفر
وارسته بر پرچم آگاهی هوشیارانه
جان را فدایشان سازیم
ان شا الله. بیاید
