بگو

نوازنده می نوازد خردمند خرد میخرد

خواب خواب زده می شود

خار به خاشاک خوار چشم می شود

دشمن شبانه به شب می زند

لب به لبالب لب لبو می زند

کبک به کوکب می‌گوید کباب بخور

کیک به کیکیستان که می‌رود با خام آب می شود

ناز به ناز بودنش می نازد

هر ماه به ماهی می‌رسد ماه تابناکی دارد

خضر به خراسان خودش را به پای رضایش می رساند

سزای ستم به ستمکاری سزاوار می شود

فهم از شهر شهودین به شجاعت می رسد

قلب قلاب زده در نبض روزگار جای میگیرد

ساز از سوز می‌آید

نی در نی نوا نی می شود

لب از لب بریده حلالیت می طلبد

خواهش از رعده التماس رعد و برق می زند

دیگ از سیاهی به خجلیت اعتراف میکند

بسوز تا ساختن آغاز شود

هر چه از خود روی به خدا رسی

خم از ابرو دیده بر نگشاید

خواسته از کاسه خالی تنهایی خبر دارد

به راهزنان جادها گوش نصیحت آویز کن

چتر به زیر نیفتد تا آسمان نخواهد

کفش در پا کفاش می شود

زور در زورخانه به پهلوانی رسید

هر چه میگویی باز برای گفتن برای نگفتن است

تا ابد بگو چه بر سر انسان آمده است

نگو ولی بگو. چه بر سر ما آمده است

هر چه خواهی بگو

ر

گو