برای تو
لب خندان و چشم گریان
چه شعری بسرایم
از تعریف و حرفهای قدیمی
پدر و مادر بزرگ ها بگویم
هر چه بگویم باز کم است
هرانچه دیدیم
از ما و شما ها گذشت
جاده راه خودش را ادامه می داد
تا از زندگی عقب نیفتد
و انسان برای سیر شدن
همه کاری می کرد
تا زنده باشد
و سرنوشت از خنده و گریه ها
برای خودش قاب داشت
همیشه سراغ اش میرفت
و همه راز هایش را برای اینه
تعریف میکرد
زمستان زیر گریه های برف
تابستان با اولین لبخند
خودش را به ما می رساند
تا به زندگی ادامه دهد