با خودم نیستم
در هرگزها آرمیده ام
تا دوباره فردا را ببینم
واز درون تان حرفها خورده ام
مید انم جایم اینجا نبود
در آن سو ندیده
با خدا بودم
وزیستن مرا تا آمدن آورد
جایگاهم زمین شد
بالا تر از آسمان ها خدا میداند
چه خبر است
ما در ماندن یا درنده می شدیم
یا بچه آهویی بی گناه
زمان بهتر از ما میفهمد
ما کیستیم و چه خواهیم کرد
این آخر همه ما نبود
تا هست باید باشیم
و تا در رفتنمان دیگر نخواهیم بود
