به قول هر عیدی سیزده ای آمد و رفت
به خوشی خوش به حالی رختی انداخت و رفت
رفتنی به خوبی و مهربان یاز هر گوشه و کناری از همه آمدو رفت
حال احوال مان چگونه بگذرد بر این حال هر چه شو دو نشد از ما گذشت و برفت
راستگویی هر چه در زبان آید میگذرد به هر نشانی خواهد آمد و رفت
نه به اخر هر خطی نقطهای پدید ناید
زگوهره این راه از هر راهی آمد و رفت
کهکشان نوری از آن بالا و بالاتر که سکوت و است و سوگند به هر نشانی سیاره ای آمد و رفت
این همان نشانی ست بر گرده زمین شانه به شانه بگردباز هر بیننده و یابنده ای آمد و رفت
زهر چه به نورش بقدرت ش بنازدباز همان نور است که بر همگان آمد و رفت
بشور ش رانه شعف شهادت نامه عاشقان را به هر نظر که نظر کند همان شعف ست بخواهی و نخواهی آمد و رفت
خاک به کیمیا سجده کند که آدم و حوا بهتر به نشانه هر چه در عالم نشان باشد بر ما و همگان آمد و رفت
بگردان سوره آیه خداوندی را به هر زبان که باشی به خدا و ایمان بیاوری باز ناز کردن ش. به آمدن و رفتن است
گهواره نام چه یادی به جای گذاشته ست که به هر نامه ای نامی آشنا بگذاشت و به دامن فجر خواهانه آمد و رفت
لطف هر نوشته ای باز شدن و گشایش سفر نامه ای بی پایان ست
به هر خانی خالی به دامن سورانه آن همه مهربانی به گفتن ش آوری آمد و رفت
بخوان نا تمام نگردی به لاله گرد زبان خویش عطر و گل و باغ و هوشیاری به عهد و صفای
سیصدو سیزده به نورانی ش بیارزد که ما به جستجویش خام و خاص بگردیم باز به نورو حقانیتش آمد و رفت
یقین ز پرده برون آید ماه این مجلس به چهارده و دوازده نور و صدو بیست و چهار و پنج و هر چه بگویی خواهد آمدشکه تجلی کند بر همگان خواهد آمدن که بدانی
هر لطفی ست بر زبان هر پیشانی به حق تعالی رسدخواهند و آمد و رفت
بشفا بگشایید درب روشنایی ها را که اینچنین باشد رهرو خال آن چهره نورانی خواهد
به قول هر عیدی سیزده ای آمد و رفت به خوشی خوش به حالی رختی انداخت و رفت رفتنی به خوبی و مهربان باز هر گوشه و کناری از همه آمدو رفت
حال احوال مان چگونه بگذرد بر این حال هر چه شو دو نشد از ما گذشت و برفت
راستگویی هر چه در زبان آید میگذرد به هر نشانی خواهد آمد و رفت
نه به اخر هر خطی نقطهای پدید نایدزگوهره این راه از هر راهی آمد و رفت
کهکشان نوری از آن بالا و بالاتر که سکوت و است و سوگند به هر نشانی سیاره ای آمد و رفت
این همان نشانی ست بر گرده زمین شانه به شانه بگردیاز هر بیننده و یابنده ای آمد و رفت
زهر چه به نورش بقدرت ش بنازدباز همان نور است که بر همگان آمد و رفتبشور ش رانه شعف شهادت نامه عاشقان را به هر نظر که نظر کند همان شعف ست بخواهی و نخواهی آمد و رفت
خاک به کیمیا سجده کند که آدم و حوا بهتر به نشانه هر چه در عالم نشان باشد بر ما و همگان آمد و رفتبگردان سوره آیه خداوندی را به هر زبان که باشی به خدا و ایمان بیاوری باز ناز کردن ش. به آمدن و رفتن است
گهواره نام چه یادی به جای گذاشته ست که به هر نامه ای نامی آشنا بگذاشت و به دامن فجر خواهانه آمد و رفت
لطف هر نوشته ای باز شدن و گشایش سفر نامه ای بی پایان ستبه هر خانی خالی به دامن سورانه آن همه مهربانی به گفتن ش آوری آمد و رفت
بخوان نا تمام نگردی به لاله گرد زبان خویش عطر و گل و باغ و هوشیاری به عهد و صفای
سیزده سیزده به نورانی ش بیارزد که ما به جستجویش خام و خاص بگردیم باز به نورو حقانیتش آمد و رفت
یقین ز پرده برون آید ماه این مجلس به چهارده و دوازده نور و صدو بیست و چهار و پنج و هر چه بگویی خواهد آمدشکه تجلی کند بر همگان خواهد آمدن که بدان
به قول هر عیدی سیزده ای آمد و رفت به خوشی خوش به حالی رختی انداخت و رفت رفتنی به خوبی و مهربان یاز هر گوشه و کناری از همه آمدو رفت
حال احوال مان چگونه بگذرد بر این حال هر چه شو دو نشد از ما گذشت و برفتراستگویی هر چه در زبان آید میگذرد به هر نشانی خواهد آمد و رفت
نه به اخر هر خطی نقطهای پدید نایدزگوهره این راه از هر راهی آمد و رفت
کهکشان نوری از آن بالا و بالاتر که سکوت و است و سوگند به هر نشانی سیاره ای آمد و رفت
این همان نشانی ست بر گرده زمین شانه به شانه بگردیاز هر بیننده و یابنده ای آمد و رفت
زهر چه به نورش بقدرت ش بنازدباز همان نور است که بر همگان آمد و رفتبشور ش رانه شعف شهادت نامه عاشقان را به هر نظر که نظر کند همان شعف ست بخواهی و نخواهی آمد و رفت
خاک به کیمیا سجده کند که آدم و حوا بهتر به نشانه هر چه در عالم نشان باشد بر ما و همگان آمد و رفت
بگردان سوره آیه خداوندی را به هر زبان که باشی به خدا و ایمان بیاوری باز ناز کردن ش. به آمدن و رفتن است
گهواره نام چه یادی به جای گذاشته ست که به هر نامه ای نامی آشنا بگذاشت و به دامن فجر خواهانه آمد و رفت
لطف هر نوشته ای باز شدن و گشایش سفر نامه ای بی پایان ستبه هر خانی خالی به دامن سورانه آن همه مهربانی به گفتن ش آوری آمد و رفت
بخوان نا تمام نگردی به لاله گرد زبان خویش عطر و گل و باغ و هوشیاری به عهد و صفای
سیصدو سیزده به نورانی ش بیارزد که ما به جستجویش خام و خاص بگردیم باز به نورو حقانیتش آمد و رفت
یقین ز پرده برون آید ماه این مجلس به چهارده و دوازده نور و صدو بیست و چهار و پنج و هر چه بگویی خواهد آمدشکه تجلی کند بر همگان خواهد آمدن که بدانی
هر لطفی ست بر زبان هر پیشانی به حق تعالی رسدخواهند و آمد و رفت
بشفا بگشایید درب روشنایی ها را که اینچنین باشد رهرو خال آن چهره نورانی خواهدددباز همان نور است که بر همگان آمد و رفت
بشور ش رانه شعف شهادت نامه عاشقان را به هر نظر که نظر کند همان شعف ست بخواهی و نخواهی آمد و رفت
خاک به کیمیا سجده کند که آدم و حوا بهتر به نشانه هر چه در عالم نشان باشد بر ما و همگان آمد و رفت
بگردان سوره آیه خداوندی را به هر زبان که باشی به خدا و ایمان بیاوری باز ناز کردن ش. به آمدن و رفتن است
گهواره نام چه یادی به جای گذاشته ست که به هر نامه ای نامی آشنا بگذاشت و به دامن فجر خواهانه آمد و رفت
لطف هر نوشته ای باز شدن و گشایش سفر نامه ای بی پایان ست
به هر خانی خالی به دامن سورانه آن همه مهربانی به گفتن ش آوری آمد و رفت
بخوان نا تمام نگردی به لاله گرد زبان خویش عطر و گل و باغ و هوشیاری به عهد و صفای
سیزده سیزده به نورانی ش بیارزد که ما به جستجویش خام و خاص بگردیم باز به نورو حقانیتش آمد و رفت
یقین ز پرده برون آید ماه این مجلس به چهارده و دوازده نور و صدو بیست و چهار و پنج و هر چه بگویی خواهد آمدش
که تجلی کند بر همگان خواهد آمدن که بدانی
هر لطفی ست بر زبان هر پیشانی به حق تعالی رسدخواهند و آمد و رفت
بشفا بگشایید درب روشنایی ها را که اینچنین باشد رهرو خال آن چهره نورانی خواهدد
سیزده ای آمد و رفت
به خوشی خوش به حالی رختی انداخت و رفت
رفتنی به خوبی و مهربانی
از هر گوشه و کناری از همه آمدو رفت
حال احوال مان چگنه بگذرد بر این حال هر چه شو و نشد از ما گذشت و برفت
راستگویی هر چه در زبان آید میگذرد
به هر نشانی خواهد آمد و رفت
نه به اخر هر خطی نقطهای پدید ناید
زگوهره این راه از هر راهی آمد و رفت
کهکشان نوری از آن بالا و بالاتر که سکوت و است و سوگند به هر نشانی سیاره ای آمد و رفت
این همان نشانی ست بر گرده زمین شانه به شانه بگردی
از هر بیننده و یابنده ای آمد و رفت
زرهر چه به نورش بقدرت ش بنازد
باز همان نور است که بر همگان آمد و رفت
بشور ش رانه شعف شهادت نامه عاشقان را
به هر نظر که نظر کند همان شعف ست بخواهی و نخواهی آمد و رفت
خاک به کیمیا سجده کند که آدم و حوا بهتر به نشانه هر چه در عالم نشان باشد بر ما و همگان آمد و رفت
بگردان سوره آیه خداوندی را به هر زبان که باشی به خدا و ایمان بیاوری باز ناز کردن ش. به آمدن و رفتن است
گهواره نام چه یادی به جای گذاشته ست که به هر نامه ای نامی آشنا بگذاشت و به دامن فجر خواهانه آمد و رفت
لطف هر نوشته ای باز شدن و گشایش سفر نامه ای بی پایان ست
به هر خانی خالی به دامن سورانه آن همه مهربانی به گفتن ش آوری آمد و رفت
بخوان نا تمام نگردی به لاله گرد زبان خویش
عطر و گل و باغ و هوشیاری به عهد و صفای
سیزده سیزده به نورانی ش بیارزد
که ما به جستجویش خام و خاص بگردیم باز به نورو حقانیتش آمد و رفت
یقین ز پرده برون آید ماه این مجلس به چهارده و دوازده نور و صدو بیست و چهار و پنج و هر چه بگویی خواهد آمدش
که تجلی کند بر همگان خواهد آمدن که بدانی
هر لطفی ست بر زبان هر پیشانی به حق تعالی رسد
خواهند و آمد و رفت
بشفا بگشایید درب روشنایی ها را که اینچنین باشد
رهرو خال آن چهره نورانی
خواهد آمد و رفت
سیزده تان پر از باز شدن گره های تو در تو
به فجرانه آن امام زمان عج فرود آید و بیاید
که خجسته باشد
هر آن سویی که خوش آمدو رفت
سیزده تان بدرود