ویرگول
ورودثبت نام
هیچ
هیچمرد متاهلی هستم از تبار حرفها های ناگفته
هیچ
هیچ
خواندن ۸ دقیقه·۵ سال پیش

به هر سیزده ای

به قول هر عیدی سیزده ای آمد و رفت

به خوشی خوش به حالی رختی انداخت و رفت

رفتنی به خوبی و مهربان یاز هر گوشه و کناری از همه آمدو رفت

حال احوال مان چگونه بگذرد بر این حال هر چه شو دو نشد از ما گذشت و برفت

راستگویی هر چه در زبان آید می‌گذرد به هر نشانی خواهد آمد و رفت

نه به اخر هر خطی نقطه‌ای پدید ناید

زگوهره این راه از هر راهی آمد و رفت

کهکشان نوری از آن بالا و بالاتر که سکوت و است و سوگند به هر نشانی سیاره ای آمد و رفت

این همان نشانی ست بر گرده زمین شانه به شانه بگردباز هر بیننده و یابنده ای آمد و رفت

زهر چه به نورش بقدرت ش بنازدباز همان نور است که بر همگان آمد و رفت

بشور ش رانه شعف شهادت نامه عاشقان را به هر نظر که نظر کند همان شعف ست بخواهی و نخواهی آمد و رفت

خاک به کیمیا سجده کند که آدم و حوا بهتر به نشانه هر چه در عالم نشان باشد بر ما و همگان آمد و رفت

بگردان سوره آیه خداوندی را به هر زبان که باشی به خدا و ایمان بیاوری باز ناز کردن ش. به آمدن و رفتن است

گهواره نام چه یادی به جای گذاشته ست که به هر نامه ای نامی آشنا بگذاشت و به دامن فجر خواهانه آمد و رفت

لطف هر نوشته ای باز شدن و گشایش سفر نامه ای بی پایان ست

به هر خانی خالی به دامن سورانه آن همه مهربانی به گفتن ش آوری آمد و رفت

بخوان نا تمام نگردی به لاله گرد زبان خویش عطر و گل و باغ و هوشیاری به عهد و صفای

سیصدو سیزده به نورانی ش بیارزد که ما به جستجویش خام و خاص بگردیم باز به نورو حقانیتش آمد و رفت

یقین ز پرده برون آید ماه این مجلس به چهارده و دوازده نور و صدو بیست و چهار و پنج و هر چه بگویی خواهد آمدشکه تجلی کند بر همگان خواهد آمدن که بدانی

هر لطفی ست بر زبان هر پیشانی به حق تعالی رسدخواهند و آمد و رفت

بشفا بگشایید درب روشنایی ها را که اینچنین باشد رهرو خال آن چهره نورانی خواهد

به قول هر عیدی سیزده ای آمد و رفت به خوشی خوش به حالی رختی انداخت و رفت رفتنی به خوبی و مهربان باز هر گوشه و کناری از همه آمدو رفت

حال احوال مان چگونه بگذرد بر این حال هر چه شو دو نشد از ما گذشت و برفت

راستگویی هر چه در زبان آید می‌گذرد به هر نشانی خواهد آمد و رفت

نه به اخر هر خطی نقطه‌ای پدید نایدزگوهره این راه از هر راهی آمد و رفت

کهکشان نوری از آن بالا و بالاتر که سکوت و است و سوگند به هر نشانی سیاره ای آمد و رفت

این همان نشانی ست بر گرده زمین شانه به شانه بگردیاز هر بیننده و یابنده ای آمد و رفت

زهر چه به نورش بقدرت ش بنازدباز همان نور است که بر همگان آمد و رفتبشور ش رانه شعف شهادت نامه عاشقان را به هر نظر که نظر کند همان شعف ست بخواهی و نخواهی آمد و رفت

خاک به کیمیا سجده کند که آدم و حوا بهتر به نشانه هر چه در عالم نشان باشد بر ما و همگان آمد و رفتبگردان سوره آیه خداوندی را به هر زبان که باشی به خدا و ایمان بیاوری باز ناز کردن ش. به آمدن و رفتن است

گهواره نام چه یادی به جای گذاشته ست که به هر نامه ای نامی آشنا بگذاشت و به دامن فجر خواهانه آمد و رفت

لطف هر نوشته ای باز شدن و گشایش سفر نامه ای بی پایان ستبه هر خانی خالی به دامن سورانه آن همه مهربانی به گفتن ش آوری آمد و رفت

بخوان نا تمام نگردی به لاله گرد زبان خویش عطر و گل و باغ و هوشیاری به عهد و صفای

سیزده سیزده به نورانی ش بیارزد که ما به جستجویش خام و خاص بگردیم باز به نورو حقانیتش آمد و رفت

یقین ز پرده برون آید ماه این مجلس به چهارده و دوازده نور و صدو بیست و چهار و پنج و هر چه بگویی خواهد آمدشکه تجلی کند بر همگان خواهد آمدن که بدان

به قول هر عیدی سیزده ای آمد و رفت به خوشی خوش به حالی رختی انداخت و رفت رفتنی به خوبی و مهربان یاز هر گوشه و کناری از همه آمدو رفت

حال احوال مان چگونه بگذرد بر این حال هر چه شو دو نشد از ما گذشت و برفتراستگویی هر چه در زبان آید می‌گذرد به هر نشانی خواهد آمد و رفت

نه به اخر هر خطی نقطه‌ای پدید نایدزگوهره این راه از هر راهی آمد و رفت

کهکشان نوری از آن بالا و بالاتر که سکوت و است و سوگند به هر نشانی سیاره ای آمد و رفت

این همان نشانی ست بر گرده زمین شانه به شانه بگردیاز هر بیننده و یابنده ای آمد و رفت

زهر چه به نورش بقدرت ش بنازدباز همان نور است که بر همگان آمد و رفتبشور ش رانه شعف شهادت نامه عاشقان را به هر نظر که نظر کند همان شعف ست بخواهی و نخواهی آمد و رفت

خاک به کیمیا سجده کند که آدم و حوا بهتر به نشانه هر چه در عالم نشان باشد بر ما و همگان آمد و رفت

بگردان سوره آیه خداوندی را به هر زبان که باشی به خدا و ایمان بیاوری باز ناز کردن ش. به آمدن و رفتن است

گهواره نام چه یادی به جای گذاشته ست که به هر نامه ای نامی آشنا بگذاشت و به دامن فجر خواهانه آمد و رفت

لطف هر نوشته ای باز شدن و گشایش سفر نامه ای بی پایان ستبه هر خانی خالی به دامن سورانه آن همه مهربانی به گفتن ش آوری آمد و رفت

بخوان نا تمام نگردی به لاله گرد زبان خویش عطر و گل و باغ و هوشیاری به عهد و صفای

سیصدو سیزده به نورانی ش بیارزد که ما به جستجویش خام و خاص بگردیم باز به نورو حقانیتش آمد و رفت

یقین ز پرده برون آید ماه این مجلس به چهارده و دوازده نور و صدو بیست و چهار و پنج و هر چه بگویی خواهد آمدشکه تجلی کند بر همگان خواهد آمدن که بدانی

هر لطفی ست بر زبان هر پیشانی به حق تعالی رسدخواهند و آمد و رفت

بشفا بگشایید درب روشنایی ها را که اینچنین باشد رهرو خال آن چهره نورانی خواهدددباز همان نور است که بر همگان آمد و رفت

بشور ش رانه شعف شهادت نامه عاشقان را به هر نظر که نظر کند همان شعف ست بخواهی و نخواهی آمد و رفت

خاک به کیمیا سجده کند که آدم و حوا بهتر به نشانه هر چه در عالم نشان باشد بر ما و همگان آمد و رفت

بگردان سوره آیه خداوندی را به هر زبان که باشی به خدا و ایمان بیاوری باز ناز کردن ش. به آمدن و رفتن است

گهواره نام چه یادی به جای گذاشته ست که به هر نامه ای نامی آشنا بگذاشت و به دامن فجر خواهانه آمد و رفت

لطف هر نوشته ای باز شدن و گشایش سفر نامه ای بی پایان ست

به هر خانی خالی به دامن سورانه آن همه مهربانی به گفتن ش آوری آمد و رفت

بخوان نا تمام نگردی به لاله گرد زبان خویش عطر و گل و باغ و هوشیاری به عهد و صفای

سیزده سیزده به نورانی ش بیارزد که ما به جستجویش خام و خاص بگردیم باز به نورو حقانیتش آمد و رفت

یقین ز پرده برون آید ماه این مجلس به چهارده و دوازده نور و صدو بیست و چهار و پنج و هر چه بگویی خواهد آمدش

که تجلی کند بر همگان خواهد آمدن که بدانی

هر لطفی ست بر زبان هر پیشانی به حق تعالی رسدخواهند و آمد و رفت

بشفا بگشایید درب روشنایی ها را که اینچنین باشد رهرو خال آن چهره نورانی خواهدد

سیزده ای آمد و رفت

به خوشی خوش به حالی رختی انداخت و رفت

رفتنی به خوبی و مهربانی

از هر گوشه و کناری از همه آمدو رفت

حال احوال مان چگنه بگذرد بر این حال هر چه شو و نشد از ما گذشت و برفت

راستگویی هر چه در زبان آید می‌گذرد

به هر نشانی خواهد آمد و رفت

نه به اخر هر خطی نقطه‌ای پدید ناید

زگوهره این راه از هر راهی آمد و رفت

کهکشان نوری از آن بالا و بالاتر که سکوت و است و سوگند به هر نشانی سیاره ای آمد و رفت

این همان نشانی ست بر گرده زمین شانه به شانه بگردی

از هر بیننده و یابنده ای آمد و رفت

زرهر چه به نورش بقدرت ش بنازد

باز همان نور است که بر همگان آمد و رفت

بشور ش رانه شعف شهادت نامه عاشقان را

به هر نظر که نظر کند همان شعف ست بخواهی و نخواهی آمد و رفت

خاک به کیمیا سجده کند که آدم و حوا بهتر به نشانه هر چه در عالم نشان باشد بر ما و همگان آمد و رفت

بگردان سوره آیه خداوندی را به هر زبان که باشی به خدا و ایمان بیاوری باز ناز کردن ش. به آمدن و رفتن است

گهواره نام چه یادی به جای گذاشته ست که به هر نامه ای نامی آشنا بگذاشت و به دامن فجر خواهانه آمد و رفت

لطف هر نوشته ای باز شدن و گشایش سفر نامه ای بی پایان ست

به هر خانی خالی به دامن سورانه آن همه مهربانی به گفتن ش آوری آمد و رفت

بخوان نا تمام نگردی به لاله گرد زبان خویش

عطر و گل و باغ و هوشیاری به عهد و صفای

سیزده سیزده به نورانی ش بیارزد

که ما به جستجویش خام و خاص بگردیم باز به نورو حقانیتش آمد و رفت

یقین ز پرده برون آید ماه این مجلس به چهارده و دوازده نور و صدو بیست و چهار و پنج و هر چه بگویی خواهد آمدش

که تجلی کند بر همگان خواهد آمدن که بدانی

هر لطفی ست بر زبان هر پیشانی به حق تعالی رسد

خواهند و آمد و رفت

بشفا بگشایید درب روشنایی ها را که اینچنین باشد

رهرو خال آن چهره نورانی

خواهد آمد و رفت

سیزده تان پر از باز شدن گره های تو در تو

به فجرانه آن امام زمان عج فرود آید و بیاید

که خجسته باشد

هر آن سویی که خوش آمدو رفت

سیزده تان بدرود



۱
۰
هیچ
هیچ
مرد متاهلی هستم از تبار حرفها های ناگفته
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید