بمانیم

پهلوان ها رفتند

سر ه سردار های بی سر شهید شهید شدند

ماهی ها بی قلاب گرسنه بودند

کوها به سر به فلک بودنشان میختدیدند

سیرک دچار نادانی شد

نیلبک ها بی عاطفه شده بودند

پرواز کلاغ بی دلیل نبود

هیچ رازی خود فروشی نکرد

جنگل به داغ تبر گریه به حال خود می کرد

ما دست از بچه بازی گوشی بر نداشتیم

رویا ها نمی دانم کجا رفتند

دنیا با رخت نگاه خود تنها ماند

شب را به سیلی رساندیم

تا گرسنگی ما را نشناسد

زندگی به دام خود افتاده بود

این اخر خط بود

بمانیم ودیگر هیچ نبینیم