از روی رخت های خیس
برف های خشک
خودم را گم کردم
باد را میبینم
مرا تکان میدهد
و میداند بعد از ان طوفان هم می آید
آه را چگونه می نویسند
آیا بر روی بال فرشتگان
زندگی مرا برای همیشه شدن گریه میکند
مرگ و تولد با هم میروند
به باور همه باورها گفتم
خودتان را هرگز فراموش نکنید
حتی اگر نباشید