برده

با تنی عریان وپوشیده از برگ های درختان جستارتی پدیدار گردد به غاری تنهایی پناه برده تا دیدگان جستجوگرانه راهی بر اخرین نقطه از دیدار بر هر دیده ایی به دیدن دعوتش آید

راه سخت نباشد دنیا کارش این است ما را به خود وا گذارد تا روشنبینانه هارا پیدایشان کند

وبدان جایگاهی که در ان پیدایش نباشد در جا زدن است انقدر به کوه دندان زدن باشد

تا مسیر بر تو و دیدگانمان باز گردد و در کتمان کردن هر جمله ایی پناهی برای پیدا کردن اش باشد

مسیر را از وجود دور نگردانید راه پویندگان را نجاتی ست در گرو رفتار هایمان دریغ به نیامدن نبود

حکمت دیرینه ای است بر تمام خلایق

زحمت را در رحمت بجویی و اب را به نیکی پند کن تا در گرو پاکی ها شتابان گردید

خیال بر اینه ها تصور نیست اگاهی هر چهره ایی ست که در جویایی رسیدن و از نیافتن و نا امیدی ها دور یافتن ست

بر هر غاری که روید ناامیدی به ان راه نیابد

ودر درخشندگی انچان ره پیما باش بتوانی

در تو نمایان خواهد شد

عافیت زیبا رویشی در اندیشه ای رویش خواهد نمو د که از برون تا توانی درون گاه خویشتن خویش را مهربانانه پیدا کرده باشی

از دیار دعوت یار بخت را به زیبایی نور بگشای

و هر رسیدنی باز گشایی کن

تا از هر نگرانی دور بمانید

پیدا کردن اش بر هر دیده ایی

زیبا باشد