باید

نمی دانم

چرا باید بنویسم

مشق همه دفتر های

مانده

و نمی دانم از آغاز تا پایان

کدامین راه

از مقصد بی انتهای زمان بگذرم

همیشه که از خودم رد می شوم

تگرگی صدایم می‌زند

امشب برای طوفان شدن

خودت را آماده کن

تا فراد را دوباره در جستجوی

هر دو چشمان خیس بارانی ات

تازه ای را از نو بسازم

باید از سرنوشت بگذرم

تا سرانجام تمامی ها

اتفاق باشم