گریه هایت را به سنگ
خنده را به دریا
زمین هر چه باشد
برای آسمان ها بازکوچک است
جای پا و دستانی که
ترا به یادش، می افتد
خیلی کم ست
روی خط هوشیاری
هر چه بروی
همان شروع کار تمام پایان را
به سر انجام می رساند
فقط بخواه
تا بدارش
معشوقانه آویز بگردی