از تو بالا نمی روم
انقدر پایین پله های تمدن می نشینم
تا آوزام را قوهای سفید بشنوند
++++++
بگذار فدای فنای زیبای
بودن و نبودن باشم
ودر اسراری که میدانم
پیدا نخواهم کرد
غرق تماشای همه زیستن ها باشم
چه بگویم و چه نگویم
حرفها خواهند ماند
تا دیداری برای همیشه ها یمان باشند
باید رفت تا پیدایت کنند
++++++
چه باشم چه نباشم
زندگی را با همه وجود
در هر زمان باشد
دوستش دارم
