باشی و نباشی همدمی
به فریاد سخت همرهی
هرانچه گفته اند
باهم در همگان مانده ای
به لفظ این سخن
نگویید
کارمان چیست
همان کلید وجدان که باشد
به رحم و رحمت جان
به نزد جانان دعوتی
خوشا روی ان بزم نادیده
که بر حاصلش
نسیم صبح پر شبنمی
خواسته از خاص جهت دارد
پرگار سخن به دعوت است ره باز کند
مهوهش پیموده به پیمان
سروری
خوشان روزباشد
ببینیم ات
که خود سالار خوش اندیش
زبان الکنی
