با هم

به فکر بگو هیچ نگو

دهانت را پر از بوی سیب کن

به موهای سرت گیر بزن

به گیرها یاد بده اذیت نکند

از خودت فراموش نشو

نخ در جا نخی قرقره دارد

سوزن را صدا می زند

جوراب بو می دهد

خودت همه را بشوی

ببین چشمه های آب چه صاف زلال ی اند

آسمان از خودش خجالت می کشد

می‌بیند بی رحمانه زمین را دارند

بی کفن می شورند

وای اگر گفتی چی شد

نگذار قرآن بالای سرتان خاک رویش بگیرد

دارم انسان می شوم

عمری ست کلاغ ها دور از ما زندگی میکنند

عسطه می‌زند

دخنر همسایه بخاطر پسر همسایه

اگر حرفی بی ربط از دهانم ریخته شد

به خاطر نوشتن بود

قبول کنید

دنیا زمان و زندگی

از خودشان خسته اند

قطار ذهن آماده حرکت ست

ارام چشمانت را باز کن

هر چشم جشمی دارد

وهر نشان نشانی

با هم خوب باشید