اگر چهره ام کاغذ ی بود
به بادکنک ها میگفتم
درآسمان ها پروازم دهید
دیگر اینجا نمی امدم
همانجا می ماندم
همبازی سیاره های پر از منظومه می شدم
هیچکسی اذیت و آزارم نمیداد
برای خودم پروانه ای پر رمز و راز می شدم
از بالا صدا میزدم
بیایید با هم بازی کنیم
اینجا قشنگ است
خدا دوست مان دارد
با فرشتگان به همه جا پرواز می کردیم
ازاین پایین آدم حالش به هم میخورد
بد می شود
ساعت ترا کوک میکند
خیابان خط ممتد به هم نرسیده می شود
وتنها ماندن ترا تکرار می کند
همان بالا ماندن زیباست
اگر تو بخواهی
برای همیشه پرواز کنی