به چاله صورت ها خندیدیم
و به خفت و زاری تن دادیم
هر چه بلا بود سر هم در اوردیم
با پول سیلی سرخ روی هم شدیم
انقدر در لین بی تفاوتی رد شدیم
هر چه مگس بود نیشمان زد
از خجالت تاول زدیم
خیلی از آن همه بی شرمی گذشت
بینی عمل کردیم
لب هایمان سرخ و سفید و زرد شد
حالت نارفیق کوچه های شرمندگی شدیم
هیچکس نگاهمان نمی کند
بی خیال ترین آدمک روزگار شدیم
افسوس که بازنده خوبی نبودیم
