جان مرید و درویش و خواستن
یعنی از تن به جدایی رسی
انقدر به جلو درایی
که فضل بر تو فرود اید
حال سفره پهن است
از خاک و دری، و آب و تشنگی
خسی رهایی شو
پروانه دار در به هوا بگشای
درونی آغازگر بنما
تا به دیدارش حاضر شوی
بخواه بگو و بدان
چیستان رمز آلود ت
به جان رهایی گردد
حال پر بگشا تا جمالی
به دیدار ت شکوفه زار
بگردانند
