ا

الکی الکی شدیم

چی قند ابی در چای

شکری در فنجان

نعمتی در جیران

کوهی، در ملکوت

ملکوتی، در عرش خدا

الکی الکی نشدیم

ادم و حوا

خدا دوست مان داشت

حرفی هست بگو

شیرین شکر شدیم و از

ذلالی اشک مهربانان شدیم

خوشَو خوش رو و خوش اخلاق

خدایااا دوستت میداریم

همه را با هم ببخش

شکرت الهی