ای آه

در سنگ فرش این همه اتفاق اسمان سیه پوش است به روزهای داغی پر از سرنوشت

میرسد گمان از خود برون کن واقعیت همچنان زنجیر وار بر تمدن هر نگاهی

نگارشی از زمان به روایت حقانیت حق

رو نمایی میشود

لمس ماجرا به هجرت درون کار دارد

تردید از خود دور کنید تا نگرشی از واقعیت

جهان عالمیت باشید

پاشیده باد غرور نکبت انگیز قاب و نقاب که ریشه بر ظلمات به باد رفته ماند تا حق را نشانه برجهل شان برگیرند

شرم بر باطل بودن شان جست وخیز میکند تا در ناهمواری شک و تردید غوطه ور بر سیلی

جهل شان داشته باشند

افسوس به گذشته برگردند در قیام قیمت شان بی ارزش سخت سر به زیر چشم به خاریت شان شرمندگی بر تن عریان زده

دچار به پشیمانی برگشت نشان دارند

خجل از روی بد اندیشان بگریزد تا دگر بتر دست به خطا دیگر نبرند

دانایی شان به خمر فرو مایه گی باشد

گریزی دیگر نیست به پیشانی مهره پیشانی

به لکه دار بودن زبان بریده شدن ها اعتراف

به غارت و بی حیایی دارند

محرم که میرود با رویشی دیگر در رگ رگ هر موجودی با ریشه و جوانه زدن دوباره های قیام شان در آن عاشورای مانده بر نینوا جای

خوش نواز و خوش نمایی می کنند

ما یزله نوحه سرای غربت عاشوراییم

ما گریه وفاداری زینب به زنجیر کشیده اش هستیم

ما رسوای هر دو عالیمیم اگر بخشیده نباشیم

ای آه تو بگو بقیه این ماجرا چه شود