به آینه نگاه میکنم
آن هم به ما می‌خندد
روزی از این حرف گذشتم
بچه ساده ای بیش، نبودم
انقدر رفتم
کتاب مرا خواند
در دفتر یاداشت نامم را
برای خودش نوشت
تا دیگر از خود م جدا نشوم
بعدها اینه شکست
و هر تکه ای یادی شد
برای دیدنمان
آینه از خودش، گذشت
تا در عبوری دیگر
ما را در خودش نشکسته
ببیند
