تمام حرف زدنم
به پایان نمی رسد
گول خورده از نگاه میوه ممنوعه ام
مرا به آرزو دعوت مکن
خود راهی دریای پر از اتفاقم
که هر گوهرش صدفی ماند
در ساحل اندیشه اش
خواهشم به لطف خواستنی ست
که به یار گفته باشم
برسان همگان را
به شط نگاهم
تا در این ظهور آشنا بشوم
مرید خال لب چهره زیبایش
چوپان شده ام
به گرد و غباری از
دشت گوسفندان
اذانی بخوان
تا بیایم گرد تمام یا رانش
