انسان از خودش چی، داره
شر شر شر
یک اتاق یک درب یک پنجره دارد
اما
انسان در به در شده
از هزار پا حرفاش درازتره
کی و کجا درست بشه
واه واه واه
اصلا دهان گاراج پر هیاهوی روزگاره
زبان سرخ و سبز و سفید
اون دیگه نگو
ابروت جلو همه می بره
از خودت فرار میکنی
اگر بتونی حرف حق برنی
وای
دچار قسمی ناقسم میخوری
که نباید یک کلام چیزی میگفتی
اینم بماند
درون صندوقچه افکار
که هیچکسی نتونست
چاره ش کنه
خدا همه مون ببخشه و بیامرزه
حرف هاش دراز تره