امانه

بر میگردم

از تبار خاکی خاک روبه دستان پیر خوبان از گسستگی خجل انگیز تبار شده از خجلیت افکار سخت در رویشم در اندیشه آب پاک و پاکیزه شدن

اسیر زمین شده ایم به آسمان که نظر کنیم سجاده مهر روشنگری می‌کند

ما در ماهی تابه تولد جسارت نامه اعمال کح کح راه افتاده ایم به شکم تعظیم نبود خوی و خصلت آنچنان بزرگ بنمایاند تا ریشه از قلب بر ما نمایان گردد

در سجود قلب آه اسرار توحید لبیک گویان به خانه خدا تشرف نیافته ایم گولگان به اندک زمان رهسپار ست نه به هم شدن روبروی همه صندوق های عالمین

در ستوه ستودن سترک زیستن مشغول گر نمایان ذکر تسبیح شده امان هستیم

گره خورده به ذات ایزد منان ایم اگر خود به شروع ذکر. سحر گاهان پر ستاره خواهیم

خوانیم و گوییم و شنیده ایم هر که را از بحر کودکی نجات به رشد معنا خواهد ممد که گره از گره مندان روزگار به توانایی اش در به رهایی بگشاید چه خوش به خوبی روان گردی

تا گزندی به هیچ مقامی نیاید ما در بصیرت خود خویشانامه شکوه را بر سردار بی سر فلک به چرخش بنها ده ایم

و در خواستگاه خواستاری هر رشد و ارشادی نی لبک گویان به بند دار حق و حقیقت سزاواریم تا بخوانیم بدانیم و بخواهیم

شب چه طولانی باشد آخرش به روز خواهد رسید کوشا باشید بدان راه که ره در آن شکوفا گردد

نائل خواهید آمد

امیدوارانه ببینید و خوش اندیشه وار جستارگونه اتان را به نایب درستکاری ها به نقش افشانی بر اورید

ان شاالله تعالی

حق بر حق نمایان بگردد