سنگ پرت میکنن
دعوا راه میندازن
خود بد راه میشن
رحم فراموش میکنند
به فکر فدا شدن نیستن
خیال میکنن
قشنگند
چه خیال خامی
روزی می رسد دندان ها شان میریزد
پشیمان می شوند
کوه رو ی کوه نمی ایستد
تا از کارهایشان پشیمان شوند
زنده ها به زندگی
مرد ها به آخرت ادامه می دهند
تنها حرفی که از آنان به جا می ماند
امیدوارم این باشد
خدایا هر کاری کردیم در نادانی وهم زنده افکارمان بود
مارا برای رفتن به سمت اخرت
ببخشای و بیامرز
الهی آمین