افرینااا

چرخش مدار از چشمان هیچ آدمی دور نیست

با آدامس خیس شده روی زبان نگاه کن ببین زخمه فشارین لب چگونه دندان حجم شده را به تکان وا می‌دارد این حس گرانمایه بشریت است

روزی جنگ را رخ آدم می‌کشاند و روز دیگر صلح را به دامنه شکوه برافراشته می کند

مانده ام از همه رخساره هایی که در کهکشان عالمین وجود دا رند خجل که میشوم آینه در آینه مسدود نگاه می شود

به‌هر چشمی نمی توان راز را برایش شکفت دانا و نادان زیادند همه شده اند کلوچه ناز آب شده در دهان حال چه فرق می‌کند

ریشه در زمین فرو رفته باشد نشسته هم می‌شود با فکر هدف را نشانه گرفت

اخر و اول هر ماجرایی نوشتنی آغاز گر هر نوشته و نا نوشته ای می شود

اینبار مدد مان تعظیم ست بر خلقت آفریدگار

بعد از زمان طفلی بیاید که همه را با هم هدایت رهنوردانه اش به عرش هدایت و حمایت حق و حقانیت برسانند

آری به حکمت ایزدی آفرین خواهیم گفت

آفرینا ااا برا خلقتش

الهی آمین