از

با شما از واقعیت حرف میزنم

داستان نمی‌گویم

حرف هر چه باشد این است

به بارگاه زیستن عبوری ست زیبا

ودر شعور شهود یافته

سخنی ست به سمت رویا

نه مکان خواهد نه سرای تخت بر تن.

فقط گهواره ای به نام خوش روزگار

به سمت رویا به هر دمی می سراید

ترا از لبانت به خنده و شادی به رسم گریه عالمان

چه خوش گوید این همه نسیم که از اذان

به گوش شنوا رسیده باشند

تحقیر نیود شجاعت از دیرینه کلامی برون آید

که سحر گاهان به نوش طمع فرشتگان سرور آیند

لب برلب جان بر جان تسلیم بود

که بگوید چه گفته ای گفت که چنین شایان

بر گلو شنیده باشی

بخوان که خوانش تو ز هستی ست

بدان راهی که خواهی رسید

کتاب را بر نوشتار چنین آگاهی باشد

تا بر توان هر آینه ای تصویری

به نشانی های ذهن که از واقعیت به عقل خودش را می رساند

گواه خواندنی باشد بر روح و جسم دیگران

چنین آشکارا سخن از جانی برون آید

که توان شنیدن اش را داشته باشید

کلام را به کوتاهی دعوت میکنیم که دیگران هم بتوانند

برهر شجاعتی از سخن گفتن

ما را هم دعوت بنمایانند

احسنت