از اینجا که می روم
خیلی دور می شوم
خیال میکنم
حبابی شده ام در قاب خیال تان
از اینجا که میگذرم
نشانی از تو برایم نمی ماند
همه میروند
تا جای پایی در کف پیک زمین جا نگذارند
از اینجا که دور می شوم
پروانه هایی را می بینم
که دارند
خودشان را برای پرواز آماده می کنند
از اینجا و خودتان دور می شوم
در سیاهچاله ای می افتم
که هیچ کدامتان دیگر پیدایمان نخواهید کرد
از همه بخاطر خودم
نتوانستم برسم چون گمشده ام
را بعد همه مطلب هایی که
قرار نوشتنش را داشتم
نتوانستم برای دیگران بنویسم
از اینجا که می روم
با خاطرات تان خودم را برای نوشتن
آماده میکنم
تا زمان مرا برایتان بنویسد
از دور شدنم فقط یک نشان می ماند
ان هم شما بودید
که مرا خواندید