از احساس
هیچ موجودی بالا نروید
بنشین تنفس آغاز کن
راه انچان هم باشد
با درک و تقدیر باز می شود
خودت را به زمان
اگر به زمان سپردی
دوستش بدار
یادت هست کوه محبت را
نشان مان دادند
همه مبهوت اقتدار شدیم
چه روز ها و چه شب ها
همگی میگذرند
تنها فریاد زیستن درطبیعت جان
باقی می ماند
به این همه قدر شکر گذارش
باشیم
ب
