انقدر

بی قرار می شوی

سراغی از تو نخواهند گرفت

انقدر خاک روی خاک ریخته می شود

و حرفها جایشان را به مورچه ها میدهند

هیچ فریادی ترا نمیخواند

میدانی خوب میدانی

روزگار بر سرشان خراب شده اند

به فراموشی می رسند

لب پرتگاه دست هایشان کوچک می شود

افسوس و پشیمانی برایشان کاری نمی کند

سخت می‌شود درک شان کرد

رحم خانه اش خرابه می، شود

و پرنده دنبال لانه میگردد

خدا فقط کمک کند

به راهم ادامه می دهم

با خودم فکر میکنم

تا راه نجات را پیدا کنم

منتظر می‌مانم آنقدر میروم

تا از زمان بگذرم

انوقت دیگر عوض شده ام

انقدر دعا میکنم

تا پیدایتان کنم