بی سود زیر چرخ خیاطی کیف بریدن کردیم
لبانمان از کف پر شد باز به خود شدن گمان کردیم
از تو و خودیت نتوانستیم عبور کنیم
به تهی شدن خو گرفتیم تا بادکنکی در هوا باشیم
دیگران از دیگری دیگر شدند
در بیهودگی ها شریک غم شدیم
تابلوها مارا خوب نقاشی نکردند
دیوار به ریختن زلزله اعتراف میکرد
وما برای اسمان شدن دست زدیم
بعد از حال شدن اینده هم گذشت
ودر این ختم هزار گونه شریک غم دیگران شدیم
دریا با اقیانوس دوست شد
و زمان در لحظه ها غرق شد
یادی که از این همه اتفاق ماند
نوشتنی بود که ما را برای نوشتن هم نوشت