آس

در آستانه حرف های بزرگ

چه کوچک می شوم

و خوب میبینم کیستم اما

به هیچ آدمی نمی‌گویم

قرارمان کجا بود

دارم درد هایم را زجه میزنم

تا همه دنیا را ببینم

اگر اجازه بدهند

تمام واژه شدن را

با زمان تقسیم میکردم

انقدر اینجا برای حرف زدن

تورا تبدیل به عکس قابی

برای دیدن می‌کنند

بگذارید چاپ شوم

با بزن