یک بار برای همیشه
صد بار برای گفتن
هزار بار برای نشنیدن
یا با افکار پیچیده سخن گفتن
رهایی از هر بود و نبودن
چه باشد و چه نباشی
آیا های نشنیده در گلو
آواز شکسته قلم
سازی که برای خودش می نوازد
تا پیدا شدن را آغاز کند
هست پرنده ای که بالش را تقدیم به
آخرت مان کند
پیدا می شود هرچه در نقش جهان باشد
تا ما را از هم جدا کند
این همه نوشتن طعمه دهان و دست شدن
کافی نیست
پس هر آنچه خواهی بنویس
که در قامت خاطرها
ترا به نامی یاد کنند
از خود تا تریبون برای گفتن ها
چه بارغه ای در کنار تان خواهد نشست
سکوت و آرزو داشتن
برای آن همه مطلب
چه شود ترا که این بارغه راه را در توشه نامه ات جمع نظر کشکیاتت نظر نمودی
خدا رحمتش کند
آری
