چالش کتابخوانی طاقچه:دختری در قطار
نویسنده:
پائولا هاوکینز( این نویسنده قبل از نگارش این رمان ،پانزده سال به عنوان روزنامه نگار مشغول به کار بوده است. او در زیمبابوه به دنیا آمد وهمان جا بزرگ شد. پائولا در سال ۱۹۸۹به لندن رفت و هم اکنون در آنجا زندگی می کند. دختری در قطار اولین کتاب او در زمینه ادبیات داستانی است.)
مترجم: این کتاب توسط چندین مترجم و ناشر چاپ شده است.
۱.علی قانع (من بااین ترجمه خوندم وبه نظرم متن روانی بود).
ناشر:کوله پشتی
۲.محبوبه موسوی(به زبان محاوره ای ترجمه شده) ناشر:انتشارات میلکان
۳.جوادرحمت فر
ناشر: نگارش الترنیک کتاب
(قبل از اینکه کتاب را شروع کنید حتمابخش هایی از همه ترجمه ها را بخونید و ترجمه ای که با اون راحت ترهستید رو انتخاب کنید.)
ژانر: جنایی-پلیسی
《دختری درقطار》پر فروش ترین کتاب سال ۲۰۱۵ در جهان که تنها چند ماه پس از انتشار رکورد فروش افسانهای هری پاتر را شکست. روایتی از زندگی است که توسط ۳شخصیت (راشل،مگان وانا)بیان شده و در هم پیچیده می شود و به نوعی می توان گفت قضاوت های شخصی هریک از آنها رادر بروز مشکلات بیان می کند.محوریت داستان برشخصیت راشل استوار است؛شخصیتی که رفتارش دور از تعادل و ثبات است.داستان شیب یکنواختی دارد وحتی ممکن است درابتدا خواننده را بی حوصله کند ولی باپیش روی داستان،هیجان در آن ملموس ترمی شود و شکل معماگونه کشش لازم برای کشف معما رادر خواننده ایجاد می کند. اگرچه در انتخاب نوع ژانر این کتاب در دسته ژانر جنایی-پلیسی قرار میگیرد ولی با دید روان شناسانه هم میتوان کتاب را خواند چون پائولا در توصیف جنس زن و به تصویر کشیدن شخصیت آنها عالی عمل کرده است.
بریده هایی از کتاب:
خلأ؛ خوب آن را می فهمم. باور دارم که هیچ چیز برای درمان آن به تو کمک نمی کند. از جلسات مشاوره درمانی دریافتم که خلأ ها و کمبود هایی در زندگی ات وجود دارد که همیشگی است. باید با آن ها کنار بیایی. مثل ریشه درخت که با سنگ بتونی اطرافش کنار می آید. تو هم با این خلأ ها کنار می آیی، شکل می گیری.
چرا این قدر این خانه کوچک شده؟ چرا آن قدر زندگی آم خسته کننده شده؟ این همان چیزی بود که من می خواستم؟ یادم نمی آید. فقط چیزی که می دانم این است که چند ماه پیش بهتر شده بودم. اما الان دوباره نمی توانم فکر کنم. نمی توانم بخوابم. نمی توانم نقاشی بکشم. انگیزه فرار روز به روز در من قوی تر می شود. شب وقتی دراز می کشم می شنوم یکی در گوشم دایم می گوید: برو، برو.
چشم هایم را که می بندم در سرم پر از تصاویر گذشته و آینده می شود. چیزهایی که در رویای آن هستم. چیزهایی که باید داشته ّباشم ولی کنارشان گذاشته ام. آرامش ندارم. از هر سویی که می روم به بن بست می رسم. گالری بسته، خانه ای که در این جاده است, علاقه زنان به ورزش پیلاتس، مسیر ریل قطار ته باغ. وقتی قطار بارها و بارها از جلو من رد شود، یادم می اندازد که هزاران آدم هر روز با قطار این سو و آن سو می روند؛ اما تو هنوز سر جای خودت هستی.
خرید کتاب"دختری در قطار"