سلام. همین اول بگم پله اولش رو یک ماه پیش پا زدم. از اونجایی که خیلی هول بودم و هنوز پاگردی نبود رفتم پله دوم(البته که وجود پاگرد هم بسته به تعداد طبقات و پله هاست). فرصت فکر کردن واستراحت و بررسی اصولی هم برای شرکت در این دوره نداشتم. البته یکسال پیش با یه خانم عزیز مورد اعتماد مشورت کرده بودم و ایشون بعد از کلی سوال و جواب و شنیدن سابقه تحصیلی و تجربه کاریم یه مسیر شغلی بهم پیشنهاد داده بودند که از سئو هم میگذشت .
اگه بخوام بیشتر توضیح بدم سال 78 رشته کشتی سازی خونده بودم. مثلا قرار بود کشتی طراحی کنم و بدم کارخونهها بسازند اما چرخ روزگار بر وفق مراد حتی یه قایق کاغذی نچرخید و من بعد از چند سال تحصیل و کار در زمینه های مختلف دیدم که هیچ علاقه ای ندارم. به ناچار این رشته رو برای هم همیشه بوسیدم و گذاشتم کنار.
البته فاصله گرفتن از کار و درآمد دلایلی دیگه ای هم داشت. به زودی مادر میشدم و نمیتونستم همزمان نقش جدید مادری و ساعات کار طولانی را بدون حمایت خانواده در شهری بزرگ مدیریت کنم. بچه هام بدنیا اومدند و کمکم بزرگ شدند و به قول معروف از آب و گل در اومدند. تصمیم گرفتم دوباره وارد بازار کار بشم و بخشی از دغدغههای استقلال و رشدم که به گوشه صندوقچه افکارم حواله کرده بودم رو دوباره صدا بزنم.
کرونا باعث شده بود که فرصت هاشی شغلی فریلنسری ایجاد بشه و این نقطه قوتی برای پروراندن افکارم شد. خیلی فکر کردم و با چند مشاور شغلی حرف زدم. در زندگیم رگه های از نوشتن و طنز و نامه نگاری های زیادی دیده می شد. سرچ کردن و نظم و تعهد و پیگیر بودن. توانایی کار با نرم افزار ها و دید فنی و تجربه تدریس و تحقیق با زبان بیگانه در ینگ دنیا. خلاصه همه کاره و هیچ کاره. پس باید همه توانایی ها و تجربه ام رو یکپارچه میکردم و چیزهای جدیدی بهش اضافه میکردم.
داستان به درازا کشید. بعد از کلی انتظار برای برگزاری دوره تولید محتوا، تونستم با وجود مشکلات فراروان ریز و درشت تمومش کنم. برسیم به دوره سئو. سئو نگو بلا بگو. تارگت و تارگتینگ بگو. بدون هیچ آگاهی و پیش زمینه ای رفتم سر کلاس آنلاین. اغراق نکنم فقط می دونستم سئو یه علامت همزه داره که هر بار باید برای تایپ کردنش روی صفحه کیبورد دنبالش بگردم.
از کجای سئو بگم حالا .از استادش که مدام تاکید داره بهم نگید استاد یا پلت فرم برگزاری محشر کلاس یا خروار خروار تمرین ...
بازم بگم؟ میگم . از پشتیبان های کلاس یا طیف مختلف سنی بچه های حاضر در کلاس. بدون اغراق فکر کنم نفر دوم یا سوم از نظر سنی هستم. یه جورایی مادر یا خواهر خیلی بزرگه هستم. این تجربه رو تا حالا نداشتم. آخه تو سن چل چلی باز برگشتم به محیط علم و دانش.
بریم بر سرمعرفی استاد ( نه ببخشید آقای علی بخشی) درست ترش بگم آقای محمد علی علی بخشی چشمه ای. فکر نکنم خودش هم باور کنه من همه جزییات رو حفظ کردم. یک پسر پرتلاش متواضع و متعهد. با تمام وجودش می یاد درس میده و وآخر جلسه بعد از اعلام یک نیسان تمرین ریزو درشت میفرمایدلطفا زحمت بکشید و تمرین ها رو حل کنید. استاد نه ببخشید آقای علی بخش ما زحمت نمیکشیم بلکه به وظیفه شاگرد معلمیمون عمل میکنیم و ماشین زوار در رفته تمرینات رو به تعمیرگاه پشتیبانی میرسونیم.
داشتم میگفتم . اون ور دوربین یک معلم باسواد که با وجود مشغله زیاد کاری سوالهای تمام نشدنی شاگردها رو جواب میده و و این دوربین یه مامان پر مشغله با همکاری و همراهی گروه کر دو تا پسراش، درس میخونه و تمرین حل میکنه.
نگم از جلسه پرسش و پاسخ و عظمتش و پویایش که آدم رو یاد صحن جلسات علنی مجلس میندازه. از روز اول یه حرفی زدن که تا به امروز آویزه گشوم کردم که با کلاس پیش بیاید که اگر دو جلسه عقب بیفتید دیگه وایلاست. واقعا هم همین طوره و من جرات اینو ندارم که بخوام ذره ای سهل انگاری کنم. اگر اینجوری که به این کلاس چسبیدم به درس های دوران کارشناسی و ارشد چسبیده بودم الان مدیر که هیچی صاحب یه کارخونه کشتی سازی بودم.
تازه محاله تاریخ شروع کار آقای علی بخشی رو تا آخر عمرم فراموش کنم مگر اینکه آلزایمر بگیرم چون با تولد پسر دومم یکیه و این برای من یکی از قشنگ ترین همزمانی های دنیاست. حتی اگر نتوتنم دست پر دورهام رو تموم کنم باز از تجربه تدریس ایشون و بودن در فضای سئو خوشحال و شاکرم و براشون آرزوی بهترین ها رو دارم.
و نگم از بحث شیرین پشتیبان های دوره سئو. پشتیبان خوب گلی است از گل های بهشتی. بیاغراق بگم مدیر موسسه پله به پله(که خودشون رو باید در یک مقاله دیگه معرفی کنم) کلی نیروی نازنین دور و بر خودش جمع کرده تا خوبی و امید و حمایت رو گسترش بدن. یه شعار قشنگ دارن که شعار نیست. خود زندگیه. اوج بگیر هوات رو داریم. صبوری، پیگیری و احترام در پشتیانی شون بی نظیره. کاری کردند که دیگه هیچ پله ای رو از پله به پله از دست ندی و همونجا اتراق کنی.
اما بریم که کله پاچه دوره سئو رو بار بذاریم. تا حالا در این 42 سال عمری که از خدا گرفتم هیچ درسی مثل این عجوبه رو تجربه نکرده بودم. به قول آقای معلم گرامی فقط پنج درصد سئو آموزش است. بقیهاش تجربه و مهارت است. بفرمایید سر کار و پروژه هستیم دیگه تا آخر عمر. سئو کاری می کنه سایتت بیاد صفحه اول گوگل. همه بیان ازت خرید کنند. به همین راحتی؟ ننننه با یک عالمه بدبختی که نه ولی با گونی گونی اقدامات و تلاش شبانه روزی و ورد و جادو جمبل های گوگل خان . تا الان 5جلسه آموزش داشتم. هنوز یک سوم مسیر هم نرفتم. درسها اینقدر ساده سازی شده بود و قشنگ مطالب منتقل داده میشد که فکر میکردی الانه که بری تو خود شرکت گوگل، الگوریتم تدوین کنی و سئو اعمال کنی. تا اینکه رسیدم به کیوردتارگتینگ. همه تصوراتم نقش بر آب شد .اینقدر درس رو گوش دادم و دیدم که دیگه فقط صدای معلم در و کلمه کلیدی در سرم میچرخید. برام سخت بود. نگذریم از طراحی سایت های غیراصولی که برای تشخیص کیوردها ناامیدم میکردند. خلاصه دارم دست و پا میزنم و با کیوردتارگتینگ دست به یقه هستم. احساس آدمی رو دارم که تو برزخ گیر افتاده اما ته دلم پر از امیده چون می دونم با لطف خداوند و با وجود آقای علی بخشی که تعهد و اخلاق و سواد و تجربه از تمام وجودش فوران میکنه این بخش سخت رو هم به خوبی پشت سر می ذارم و دوره رو ادامه می دم و به خوبی خوشی تمام میکنم.
به قول شاعر که میفرماید تا یار که را خواهد و میلش به که باشد