کیم یوشین )۵۹۵ – ۱۸ اوت ۶۷۳ )یکی از بزرگترین و قدرتمندترین فرماندهان و ژنرال های پادشاهی شیلا و کره در قرن ۷ میالدی بود که توانست نقش مهمی در یکپارچگی سه پادشاهی در زمان حکومت پادشاه چونچو یا همان موییل و پادشاه مونمو ایفا کند. کیم یوشین را یکی از بزرگترین و داناترین فرماندهان نظامی تاریخ کره میشناسند. او و پسر دومش کیم ون-سول با یکدیگر نقش مهمی را در دفاع از شیلا در برابر تانگ ایفا نمودند.

کیم یوشین پسر ژنرال کیم سئوهیون )دومین پسر ژنرال کیم موریوک( و لیدی مانمیونگ بود که دختر کیم سوخهجونگ )کرهای: 김숙흘종 ;هانجا: 金肅訖宗) که برادر کوچکتر پادشاه جین هونگ بود. او در شهرستان مانو )کرهای: 만노군; هانجا: 萬弩郡 به دنیا آمد؛ شهرستان جینچئون امروزی( در سال ۵۹۵ ،تنها در ۱۵ سالگی به یک جنگجوی هوارنگ تبدیل شد و در سن ۱۸ سالگی یک شمشیرباز ماهر و یک گوکسئون )کرهای: 국선 ;هانجا: 國仙 ; رهبر هوارنگ(. در سن ۳۴ سالگی )در سال ۶۲۹ )به او فرماندهی کامل نیروهای مسلح شیلا داده شد. سه سال بعد، دخترخاله کیم یوشین، پرنسس دیوکمن، ملکه سئوندئوک شد و کیم یوشین را به عنوان فرمانده کل ارتش سلطنتی حفظ کرد. در زمان سلطنت ملکه سئوندئوک )۶۳۲–۶۴۷ ،)کیم یوشین دارای ده هزار سرباز خصوصی بود، در نبردهای زیادی علیه باکجه پیروز شد و به یکی از قدرتمندترین مردان شیلا تبدیل شد

اعتقاد بر این است که اولین درگیری نظامی کیم یوشین در فرماندهی در حدود سال ۶۲۹ پس از میلادی اتفاق افتاد و از طریق آن او به سرعت تواناییهای خود را به عنوان یک جنگجو به اثبات رساند. شیال با همسایه غربی خود، باکجه، بر سر قلمرو درگیر یک مبارزه دائمی بود. که برای هر دو طرف سود و زیان وجود داشت و مبارزه سال ها ادامه داشت. در این دوره بود که کیم یوشین درجات نظامی را طی کرد و به مقام ژنرال رسید و به یک فرمانده میدانی ماهر تبدیل شد. بکجه و شیال برای مقابله با قدرت گوگوریو و نیاتش برای گسترش قلمرو به سمت جنوب، اتحاد تشکیل داده بودند و با هم حمله موفقیت آمیزی به آن انجام دادند، شیال قلمرو شمالی و باکجه در جنوب رودخانه هان را تصرف کرد. اما شیلااتحاد را شکست و به بکجه حمله کرد تا هر دو قلمرو را برای خود تصرف کند. پس از این خیانت، بکجه با گوگوریو متحد شد. هنگامی که گوگوریو و بکجه در سال ۶۵۵ به شیلا حمله کردند، شیال برای نبرد با مهاجمان به چین )سلسله
تانگ پیوست. اگرچه مشخص نیست کیم یوشین چه زمانی برای اولین بار ژنرال شد، او مطمئنًا در این زمان فرماندهی نیروهای شیلا را بر عهده داشت. سرانجام یوشین با کمک یک ارتش ۵۰٬۰۰۰ نفری شیال و حدود ۱۳۰٬۰۰۰ نفری نیروی تانگ در سال ۶۶۰ در نبرد هوانگسان بیول به پایتخت بکجه، سابی حمله کرد.
فرماندهی مدافعان بکجه را ژنرال گیبک بر عهده داشت، اما نیروهای باکجه فقط از حدود ۵٬۰۰۰ نفر تشکیل شده بودند و با جنگجویان یوشین که تعداد آنها حدود ده برابر بود، قابل مقایسه نبودند. باکجه که قب ًال مشکالت سیاسی داخلی را تجربه کرده بود، فرو ریخت. نیروهای شیالیی کیم یوشین و متحدان تانگ آنها اکنون از دو جهت بر روی گوگوریو حرکت کردند و در سال ۶۶۱ به پادشاهی به ظاهر تسخیر ناپذیر گوگوریو حمله کردند، اما دفع شدند. هرچند این حمله گوگوریو را ضعیف کرده بود. در سال ۶۶۷ حمله دیگری آغاز شد که در سال ۶۶۸ سرانجام گوگوریو را نابود کرد. شیلا هنوز مجبور بود کانون های مختلف مقاومت را تسخیر کند، اما تالشهای آنها پس از آن متمرکز شد تا اطمینان حاصل شود که متحدان تانگشان در شبه جزیره اقامت بیش از حد نخواهند کرد. پس از چند درگیری دشوار، شیلا سرانجام نیروهای تانگ را بیرون کرد و شبه جزیره را تحت حاکمیت خود متحد کرد.


افسانه های زیادی در مورد کیم یوشین وجود دارد. یکی از افسانه ها میگوید که زمانی به کیم دستور داده شد که ارتش شورشی را تحت سلطه خود درآورده و سرکوب کند، اما سربازانش از جنگیدن خودداری کردند زیرا ستارهای بزرگ از آسمان سقوط کرده بودند و این را به فال بد گرفتند. ژنرال برای بازیابی اعتماد سربازانش، از یک بادبادک بزرگ برای حمل یک توپ آتشین به آسمان استفاده کرد. سربازان با دیدن بازگشت ستاره به بهشت، گرد هم آمدند و شورشیان را شکست دادند. افسانه های دیگر به این موضوع اشاره میکنند که چگونه ژنرال کیم از بادبادک ها به عنوان وسیله ای برای ارتباط بین نیروهایش استفاده میکرد، زمانی که آنها بین جزایر و سرزمین اصلی تقسیم شده بودند

کیم یوشین در طول زندگی خود احساس میکرد که باکجه، گوگوریو و شیلا نباید کشورهای جداگانه باشند، بلکه باید به عنوان یک واحد متحد شوند. او به عنوان نیروی محرکه اتحاد شبه جزیره کره در نظر گرفته میشود و مشهورترین ژنرال در جنگ های اتحاد سه پادشاهی است
کیم یوشین به خاطر تالشهایش در لشکرکشی های کشورگشایی پاداش زیادی دریافت کرد. در سال ۶۶۸ ،پادشاه مونمو لقب افتخاری Taedaegakgan( هانگول :太大角干 :Hanja 태대각간 )را به او اعطا کرد، چیزی شبیه به "فرمانده عالی دفاع" )به معنای واقعی کلمه "بزرگترین-بزرگ-سپر ترومپت"(. بنا بر گزارشها، دهکده ای با بیش از ۵۰۰ خانوار به او داده شد و در سال ۶۶۹ حدود ۱۴۲ مزرعه اسب جداگانه به او داده شد که در سراسر پادشاهی پراکنده شده بودند. او چهار سال بعد درگذشت و ده فرزند از خود به جای گذاشت. کیم یو سین تا ۷۹ سالگی زندگی کرد و به عنوان یکی از مشهورترین ژنرالها و استادان شمشیرهای کرهای در تاریخ کره شناخته میشود. او کانون داستانها و افسانه های متعددی است و برای اکثر کره ای ها از سنین پایین آشناست. ژنرال کیم پس از مرگش در ۱۸ اوت )اولین روز از هفتمین ماه قمری( ۶۷۳ عنوان افتخاری پادشاه هیونگمو را دریافت کرد و در دامنه کوه سونگوا به خاک سپرده شد.

به گفته سامگوک ساگی، کیم یوشین از نوادگان شائوهائو بود. امروزه کرهایها از کیم یوشین به عنوان یکی از بزرگترین ژنرال تاریخ کره یاد میکنند. میراث نهایی او اولین اتحاد ملت کره است. یکی از ده فرزند او، پسر دومش کیم وون سول، در زمان سلطنت پادشاه مونمو ژنرال شد و در شیالی متحد نقش مهمی بود. جینچئون گیلسانگسا زیارتگاهی است که به پرتره او در جینچئون-ایوپ، جینچئون-گان، چونگ چئونگبوک-دو اختصاص یافته است



