پادشاه بوجانگ )به کرهای: 보장왕( ،)سلطنت: ۶۴۲~۶۶۸ میالدی(؛ بیست و هشتمین امپراتور گوگوریو و واپسین
امپراتور گوگوریو بود که توسط وزیر اعظم گوگوریو یون گه سومون به تخت نشانده شد. در طول سلطنت او در سال
۶۶۸ میلادی گوگوریو توسط دودمان تانگ و متحدانش نابود شد. از آنجایی که گوگوریو نابود شد نام پس از مرگی به وی داده نشد. وقتی کشور سقوط کرد او توسط تانگ اسیر و به تانگ برده شد. پس از نابودی گوگوریو او تلاش هایی
را برای احیای گوگوریو انجام داد اما به نتیجه ای نرسید و در سال 681 به گونگجو تبعید شد و در نهایت در سال
۸۲ 6 زمانی که در تبعید بود در گذشت.

دوره حکومت او بر گوگوریو در دو کتاب پایانی سالنامه گوگوریو در سامگوک ساگی گفته شده است. نام او جانگ بود، اگرچه او را با نام بوجانگ نیز میشناختند. بوجانگ برادرزاده پادشاه پیشین گوگوریو، پادشاه یونگنیو و پسر گو تهیانگ بود. درسال ۶۴۲ میالدی، ژنرال یون گهسومون کودتا کرد و پادشاه یونگنیو و بسیاری از حامیانش را کشت. بوجانگ سپس بر تخت سلطنت نشست. با هدف ترغیب گوگوریو به پیوستن به یک تهاجم علیه بکجه، شیال کیم چونچو را برای درخواست اتحاد اعزام کرد اما گوگوریو پاسخی نداد. پادشاه بوجانگ در بیشتر دوران سلطنت خود یک عروسک خیمه شب بازی بود که به حکومت دستنشاندگی یون گهسومون مشروعیت بخشیده بود. به عنوان مثال، به تحریک یون، او از تائوئیسم حمایت کرد و رسمیت بودیسم را زیر سؤال برد.

گوگوریو با اتحاد با بکجه، به جنگ با شیلا پرداخت. روابط احیا شده گوگوریو با ژاپن موجب انزوای بیشتر شیال شد. درسال ۶۴۲ میالدی شیال، کیم چونچو را جهت مذاکره بر سر یک قرار داد به گوگوریو فرستاد اما زمانی که یون گهسومون استرداد منطقه سئول را خواستار شد مذاکرات متوقف شد و این کار باعث شد تا شیال با تانگ متحد شود. درسال ۶۴۵ میالدی امپراتور تایزونگ از تانگ تهاجم عظیمی از خشکی و دریا علیه گوگوریو انجام داد ولی یون گه سومون و یانگ مانچون این تهاجم میلیونی و حمالت کوچکتر بعدی تانگ به گوگوریو را دفع کردند. درسال ۶۴۵ میالدی گوگوریو پس از درهم کوبیدن سراسری قوای امپراتور تانگ به خیتان و شهرهای همجوار تانگ حمله کرد و اراضی وسیعی بدست آمد هرچند به مرور بازپس گرفته و دست به دست میشدند. درسال ۶۵۵ میالدی گوگوریو و بکجه به شیال حمله ]۱[ کردند. بکجه درسال ۶۶۰ میالدی توسط اتحاد تانگ و شیال سقوط کرد. یون گهسومون حمالت بزرگ به پیونگیانگ درسال ۶۶۱ میالدی و نبرد رودخانه ساسو درسال ۶۶۲ میالدی را دفع نمود. درسال ۶۶۳ میالدی جنبش احیای بکجه با شکست آنان توسط ارتش تانگ و پناهنده شدن رهبر آن بویو پونگ به گوگوریو به اتمام رسید. درسال ۶۶۶ میالدی یون گهسومون از دنیا رفت. پادشاه برای در اختیار گرفتن امور کشور ناتوان بود و امپراطوری بر اثر منازعات جانشینی توسط پسران یون گه سومون و گروههای دیگر و عوامل متعدد کشور دچار بحران و جنگ داخلی شد
و سال بعد مورد تهاجم ارتش تانگ قرار گرفت

به موازات ادامه کشمکشهای داخلی گوگوریو، یون نامسنگ به تانگ پناهنده شد و ۴۰ دژ نزدیک مرز به تانگ تسلیم شدند. یون نامسان، پسر دیگر یون گهسومون نیز به شیال پناهنده شد. پایتخت گوگوریو پس از دو سال جنگ بی وقفه از تمامی جهات در نهمین ماه قمری از سال ۶۶۸ میالدی به دست نیروهای تانگ و شیال افتاد و بوجانگ اسیر شد. بوجانگ توسط امپراتور گائوزونگ از تانگ به عنوان وزیر امور عامه جهت تکمیل تسلط و سلطه بر مناطق سابق گوگوریو منصوب شد؛ دویست هزار نفر از افراد مجرب و حرفهدان گوگوریو به تانگ نظامی توسط امپراطوری تانگ در مناطق گوگوریوی سابق برپا شد گرچه عمر آن به تبعید و برده شدند و حکومتی تمامًا بیست سال هم نرسید. تانگ با مشکالت زیادی از بابت حکومت بر ساکنان سابق گوگوریو و مقاومت شیال در برابر باقی ماندن حضور نظامی تانگ در شبهجزیره کره مواجه بود. درسال ۶۶۷ میالدی امپراتوری تانگ، بوجانگ را به عنوان پادشاه چوسان معرفی کرد و او را مسئول فرمانداری لیائودونگ و ژنرال محافظ برای آرام کردن شرق نامید. اما بوجانگ به تحریک شورشها علیه تانگ که در جهت احیای گوگوریو بودند پرداخت و در این راه آوارگان گوگوریو را سازماندهی کرد و با قبایل مالگال متحد شد. سرانجام درسال ۶۸۱ میالدی اسیر و به سیچوآن در اعماق چین تبعید شد و سال بعد درگذشت. به دلیل اینکه بوجانگ آخرین پادشاه گوگوریو بود بعد از مرگ نام پسامرگ به او اعطا نشد. تالش مختصری برای احیای گوگوریو توسط آنسونگ پسر بوجانگ صورت گرفت اما سرانجام ارتش وی که به رهبری ژنرال گوموجام بودند پس از اتمام جنگ متحدانه علیه تانگ در خاک کره، بطرز نامعلومی همگی سالخی شدند و آنسونگ
ارباب منطقهای کوچک در شیال شد و نام خانوادگی منسوب به آنان را دریافت نمود. یکی از پسران بوجانگ به نام گو یاکگوانگ در ژاپن ساکن شده بود درسال ۶۶۶ میالدی خاندان کوما را در ژاپن تأسیس کرد. که در ژاپن با نام کومانو کوشیکی جاککو شناخته میشود. گو دوکمو شاهزاده گوگوریو و سومین پسر بوجانگ سلسله گوگوریو کوچک را درسال ۶۹۹ میلادی تأسیس کرد
