سر دل با آسمان گفتم سحاب آتش گرفت
ناله کردم، نغمه های ماهتاب اتش گرفت
چون نسیم صبحگاهت موی من را شانه زد
طره ی مشکین من ازعطر ناب آتش گرفت
از نیستان بلبلی اواز نا ی ات را شنید
ناله سوزان گشت و دل با پیچ و تاب آ تش گرفت
ماه تابان از رخت جلوه نهان کرد وگذشت
من که دیدم ماه هم پشت نقاب آتش گرفت
تا که مژگانت به دل تیر ملامت را کشید
بند بند این دلم با هر عذاب آتش گرفت
لیلا رضاییان
۱۴۰۴ مهر ماه
۱۴