من معتقدم این شیوه تحصیلی موجود کمترین بازده رو داره از بس طولانی دشوار حوصله سر بر به معنای واقعی افتضاحه ! من چرا باید هم زمان چندین کتاب مختلف رو بخونم کتاب های که بعضاً هیچ ربطی بهم ندارن ؟ هر کدام از ما انسانها معمولا استعداد ها و علایقی داریم مثل هنر تاریخ ریاضی کامپیوتر چه میدونم هر چی حالا فکر کنید از همون اول منی که به شعرو شاعری علاقه دارم فقط این آموزش هارو ببینم وقتم رو هدر ندم و بعد از چند سال تحصیل در این رشته یک متخصص در این زمینه بشم هر چی جلو تر میرم قوی تر استاد تر صاحب سبک تر دنیایی رو تصور کنید که توش همه عاشق تحصیلن چرا چون عاشق رشته ای که توشن هستند ! کلاسی رو تصور کنید که مثلاً توش چندین پسرو دختر شعر هاشون رو دارن تک تک میخونن و از اون لذت میبرن دیگه زنگ بعد ریاضی ندارن فیزیک ندارن چه میدونم دقدقه ندارن استرس ندارن دیگه زمان براشون خسته کننده نیست حتی دروس تکراری نیست چون این استعداد شونه علاقشونه براش جون میدن وقت میزارن تازه فکرشو بکنین اگه کل دنیا این کارو بکنه بعد از چند سال جهان متحول میشه همه میشن استاد متخصص عالم تازه این باعث ایجاد روابط بیشتر بین مردم میشه منی که شاعرم از کامپیوتر سر در نمیارم درسته ؟ مجبورم زنگ بزنم مثلاً به متخصص کامپیوتر بیاد برام درست کنه خب اینجوری دیگه دغدغه شغلم رفع میشه مردم به هم نیاز پیدا میکنند مجبور میشن باهم در ارتباط باشند کیلو کارها جون میگیره ! درتکرهبابمیمیکنه