ویرگول
ورودثبت نام
سارا حسینی‌نسب
سارا حسینی‌نسببه برون‌‌ریزی با نوشتن می‌اندیشم به جای تمام حرف‌های نزده‌ام
سارا حسینی‌نسب
سارا حسینی‌نسب
خواندن ۲ دقیقه·۳ سال پیش

یادداشتی بر کتاب "باران وهم" اکرم‌حسینی‌نسب

چند روز پیش ثمره‌ی نزدیک به دو سال تلاشم به بار نشست.
کتابم به دستم رسید.
دو سالِ تمام هر روز داستان نوشتم و کنار گذاشتم تا با فاصله‌ی چند ماهه دوباره سراغشان بروم و بازنویسی‌شان کنم. بار‌ها کلمات را از لپ‌تاپ حذف کردم و بسیاری داستان‌ها را از ترس قضاوت شدن برای دل خودم نوشتم و هرگز به انتشارشان فکر نکردم، تا بالاخره دست از کمال‌گرایی برداشتم و ده داستان از گنجینه‌ی خاطرات و مشاهداتم بیرون کشیدم و پر و بال دادم تا بشود ده داستان کوتاه که چند تایی از آنها را بیشتر دوست دارم.
و حالا خرسندم از خدایی کردنم و خلق داستان‌هایی که شب‌ها و روزهای بسیاری را با آنها زندگی‌ کردم.
وقتی دخترم را غرق خواندن کتابم دیدم خوشحال شدم چرا که مدتها بود کتابی جز کتاب درسی دستش ندیده بودم. و صدایش را بعد از تمام شدن هر داستان می‌شنیدم که از اتاقش فریاد می‌زد:
_ مااامااااان.
و وقتی به اتاقش می‌رفتم با بغض می‌گفت؛ مامان، لیلی کجا رفت؟
چرا آخر داستان اینطوری تموم شد. ناراحت شدم. گریه‌ام گرفت.
و پاسخ من این بود که:
_ می‌تونی هر جور که دوست داری و بیشتر می‌پسندی به پایانش فکر کنی و آخر داستان رو با سلیقه‌‌ی خودت تموم کنی.
وقتی نظر ویراستار کتابم را به عنوان اولین خواننده‌ی “باران وهم” پرسیدم ادعا کرد:
_ داستانها اگر چه از منظری تلخ و تیره نوشته شده‌اند ولی چه می‌شود کرد که این تلخی‌ها جزو زندگی و واقعیات جامعه و روزگار ما هستند. در کل داستان‌ها کشش داشت و من پس از خواندن، مشتاق می‌شدم داستان‌ها را تا آخر دنبال کنم. حتی یکی از داستانها چنان تأثیری روی من گذاشت که به اطرافیانم بازخورد دادم. و این نشان می‌دهد که داستان‌ها خوب پرداخته شده‌اند.

این کتاب اولین قدم من در مسیر پر پیچ و تاب داستان‌نویسی است و هر روز با تجربیات بیشتر قدم‌های محکم‌تری بر‌می‌دارم تا به ایده‌آل خودم نزدیک شوم و با دستانی پر و در حالی که حرفی برای گفتن در جهان داستان نویسی داشته باشم در این مسیر والا حرکت کنم.
این روزها پیش خود می‌گویم باید از این پس جسور‌تر باشم و دست بردارم از عقب نشینی برای انتشار داستان‌هایی که از ترس قضاوت شدن کنارشان گذاشتم.
باید خودم را به چالش بکشم و دنیای داستانهایم را گسترش بدهم. نوشتن و تمرین کردنِ هر روز را کنار نگذارم و دستم را همیشه گرم نگه دارم. سبکهای مختلف را امتحان کنم و از تجربه کردن هرگز نهراسم. به هر چیزی مثل طعمه نگاه کنم و آنها را ایده‌ی داستانی‌ام کنم. تا پس از آزمون و خطاهای گوناگون صدای خودم را پیدا کنم و به سبک و نثر منحصربفرد خود برسم.


اکرم‌حسینی‌نسب

✍️از یادداشت‌های قدیمی

بارانداستان نویسیداستان کوتاهنوشتننویسنده
۱۰
۶
سارا حسینی‌نسب
سارا حسینی‌نسب
به برون‌‌ریزی با نوشتن می‌اندیشم به جای تمام حرف‌های نزده‌ام
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید