مهمان شعر هستم امشب دوباره انگار
سوسه دوانده در سر این واژه ها به تکرار
ما توبه کرده بودیم وا نکنیم دهان را
اینتوبه را چه حاصل بشکسته ایم بسیار
دارم به یاد آن روز آنشعر آخرم را
گفتم اعوذ به الله از چشم فتنه ی یار
اما کنون که در اینجا عامل به نطق این است
نا گفته هایم از تو در سینه ایی تلنبار
این مرد را همیشه هم یاوری و هم یار
اندر خیال مایی ای یار مردم آزار
فرموده اند بزرگان بخشش بود به خروار
لیکن حساب باید گردد به حسب دینار
حالا که دستت آمد لبِ کلام و مطلب
یه بوسه ایی طلبکار، صد بوسه هم بدهکار