تَه تَهِش ای رفیق مِشه هَتَکِت پَتَکِت
آخرش مِفَهمی بازم خودتی و خودَکِت
تا میِاِی دور بگیری مِزِنه بیرون پُلوسِت
دو تا مَلَّق مِزِنی تو بِغَلِ غَربیلَکِت
هاج و واج مِمانی وُ با کمی دِقَّت می بینی
همی دل رحم بودَنِت کار داده دستِ دِلَکِت
ایی که مَردُم شادن از غُصّه وُ مشکِلاتِ تو
مِشه خار چِشمِتو می شینه تو مَردُمَکت
اوییه که راهِ نفوذِ دلته خوب بِلَده
از قضا همو مییِه مِزِنه تویِ بُرجَکِت
کم تَوَقُّعیت مِشه از همه دور و بَریّات
اَما سودی نِدِره، کسی نِمییِه کُمَکِت
بَس که از شِدَّت غَم بُغض تو گِلوته اِنگاری
تَن تو مُخاره وُ کِرده هَوَسِ کُتَکِت
سَرِته بالا می گیری رو به آسمون میگی
ای خدا فاتحه خواندوم تویه چَرخ وُ فِلَکِت
رو به پیشوای جِماعَت وسطِ خُطبه میگی
اِی به ریش وُ پشمت وُ اِی که به تَحتُ الحَنَکِت
دیگه مارِه وَعده یِ یِک دَر باغِ سَبز نَده
بِبِرن اِلهی مُردِه شورِ حور وُ مَلَکِت
ما نِه دین مِخِم نِه پِیغَمبَر وُ نِه راهِ دُرُست
دستِ ما به دامَنِت زیرِ عَبا وُ چُسَکِت
ولی دنیا شنتیا، هَمییِه غُصّه نِخُوری
مِشکِنه نِمَکدونِت رِه او که خورده نِمَکِت
شنتیا🌱🌷